صفحه نخست | اخبار و رویدادها
گفتگوی عادل فردوسی پور با حجت الاسلام والمسلمین سید حسن خمینی در برنامه 90

در شب 22 بهمن، عادل فردوسی پور و همکارانش در برنامه 90 در روزهای اخیر به حضور یادگار امام رسیدند و دقایقی با حجه الاسلام والمسلمین سیدحسن خمینی در حوزه ی مطالب مرتبط با این برنامه به گفت و گو نشستند. یادگار امام در این مصاحبه از علایق و دیدگاههای خود در زمینه ورزش فوتبال سخن گفت. لینک فیلم این مصاحبه و همچنین فایل صوتی آن در زیر آمده است:

لینک فیلم:             http://jamaran.ir/fa/VideoNews-id_35976.aspx

لبنک فایل صوتی:    http://jamaran.ir/fa/AudioNews-id_35970.aspx

به گزارش جماران، متن کامل این مصاحبه در پی می آید:

سید حسن خمینی: خوشحالم که خدمت شما هم هستم .عرض سلام هم دارم خدمت بینندگان؛ قبل از هر چیز خاطره ای از حضرت امام برای شما نقل می کنم و بحث را هم شروع کنیم. حدود 15 یا 16 سالم بود. روزی امام من را به یک علتی صدا زدند رفتم خدمتشان. آن وقتها خیلی به صورت افراطی فوتبال بازی می کردم، ایشان سه تا نصیحت به من کردند؛ یک نصیحتش این بود که درس بخوان؛ دوم اینکه نمازت را بخوان؛ و سوم اتفاقا گفتند همین فوتبال که بازی میکنی این ورزش را ادامه بده. خوب حضرت امام به نوعی خودشان یک ورزشکار بودند. یعنی تا روزی که به بیمارستان رفتند، روزی یک ساعت و نیم قدم میزدند؛ مقید بودند که در روز سه تا نیم ساعت قدم بزنند. حتی در نجف  ویا جاهای دیگر هم بودند این ورزش یک ساعت و نیم را هیچ وقت ترک نکردند.

از وقتی یادم می آید همیشه کیهان ورزشی خانه ما بود. لذا ما با فوتبال و با حاشیه هاش و مسائلی که پیرامونش بود همیشه در منزل عجین بودیم. مرحوم پدرم نیز خیلی به صورت حرفه ای فوتبال میکردند تا حتی تیم شاهین آن زمان هم رفته بودند. تمرین هم کردند؛ ولی بعد به عللی که هم علل سیاسی داشت و هم علل دیگر مانند تحصیل و غیره و تغییر مسیر زندگی، از این فضا به دور شده بود ولی علاقهمند بود به خصوص آن سالهای آخر که جام جهانی بود ( فکر می کنم 90 ایتالیا بود) که خیلی هم تعقیب دقیقی داشتیم و می نشستیم با هم نگاه میکردیم.

فردوسی پور: کمی درباره مرحوم حاج احمد آقا  صحبت کنیم؛ من فکر کنم چند وقت پیش در برنامه نود عکسشان پخش شد که با تیم شاهین قم بودند یا تیم شاهین تهران...

سید حسن خمینی: آن عکس را من یادم نمی آید ولی ایشان هم شاهین قم بودند و بعد آمده بودند به شاهین تهران؛ شاهین تهران هم تمرین کرده بودند با آقای کاظم رحیمی. ایشان گوش چپ بازی میکردند. آن وقتها به تعبیری گوشه چپ میگفتند؛ که حالا تقریبا میشود پیستون چپ . مثلا یا یک ذره جلوتر ...

فردوسی پور: بال چپ مثلا ...

سید حسن خمینی : مثلا حالا تعبیر بال چپ جدیدتره که شما درست کردید

فردوسی پور: همایون بهزادی هم یک زمان مثل اینکه مربی شان بوده؟

سید حسن خمینی : هم بازی بودند

فردوسی پور: هم بازی بودند؟

سید حسن خمینی : همایون آن وقت هم کاپیتان تیم ملی بوده هم کاپیتان پرسپولیس که شاهین بوده فکر می کنم.

فردوسی پور: احتمالا احمد آقا سانتر میکرده، آقای بهزادی با آن سرهای معروفش ...

سید حسن خمینی : من که البته بازی های آقای بهزادی را ندیدم و یادم نمی آید. شما دیدی؟

فردوسی پور: من نه. من فیلم هایش را دیدم و شنیدم.

سید حسن خمینی: مگر فیلمهایش موجوده؟

فردوسی پور: خیلی کم خیلی کم در حد سیاه و سفید.

سید حسن خمینی: ندیدم حالا اگر لا به لای برنامه ها پیدا کردی یک دو دقیقه اش را بگذار تا ببینیم...

فردوسی پور: خب آن وقت خود شما چی؟ خود شما 14-15 سالگی، بعد تا کی ادامه دادید فوتبال را بصورت جدی؟

سید حسن خمینی: من تقریبا تا بیست و یکی دو سالگی بازی میکردم. ولی هیچوقت به صورت جدی نمی شد ادامه بدهم. علل متعددی داشت. یکی اینکه تقریبا از 17 سالگی من به قم رفتم و آنجا محیط برای این کار خیلی فراهم نبود. ولی تهران هم بعضا با همین رفقایی که داشتیم تمرین می کردم تا بعد یواش یواش دیگر چاق شدیم و وقتی آدم چاق میشود ( البته الان لاغر شدم یک چند وقتی هست) دیگر انگیزه اش هم از دست می دهد.

فردوسی پور: اما یک سری از هم بازی هایتان می گفتند  که دفاع خیلی خوبی بودید.

سید حسن خمینی: من بک آخر بازی می کردم بعضا هم هافبک بازی می کردم. بله.

فردوسی پور: با سیستم 4 دفاعه بازی می کردید آن موقع؟

سید حسن خمینی: آن وقت بله. سیستم چهار- چهار دو بود؛ یعنی نمی شد. آمده بود به سیستم سه پنج دو؛ بعدش البته سیستمهای دیگر هم آمد ولی ما معمولا چهار چهار دو بازی می کردیم. آن وقت بهش می گفتن سوییپر. ما سوییپر بازی می کردیم

فردوسی پور: آهان شما سوییپر بازی می کردید. بعد کسی از شما رد نمی شد دیگر!

سید حسن خمینی: چرا اگر زرنگتر از من بود رد می شد.

فردوسی پور: خشن هم بودید در بازی؟ مثلا کسی رد شود پایش را بزنید یا دستش...؟

سید حسن خمینی: نه خیلی خشن نبودم ولی محکم بازی می کردم.

فردوسی پور: فیلمی ندارید از آن موقع؟  و از بازی های خودتون؟

سید حسن خمینی: نه متاسفانه. آن وقتها دوربین ها به این صورت الان که نبود. الان هر کسی یک دوربین  تو جیبشه؛ مثل این آقا که پشت سر شما دارد با موبایلش فیلم میگیرد! ( خنده مجری و مصاحبه شونده) این جورها نبود. ولی نه متاسفانه فیلمی ندارم. حالا البته فوتبالمان آنقدرها هم خوب نبود بد هم نبود.

فردوسی پور: چند وقت پیش پسرتون هم... الان این پسرتون که میتواند بگوید که استقلالیه که...؟ اشکال ندارد که...؟

سید حسن خمینی: بله احمد استقلالیه!

فردوسی پور: چند سالشه؟

سید حسن خمینی: احمد الان 16 سالشه.

فردوسی پور: به پدرش رفته دیگه یا به پدربزرگش ( خنده مجری و مصاحبه شونده)؟

سید حسن خمینی: نه پدر من حسابی طرفدار پرسپولیس بود.

فردوسی پور: جدی؟ پس به پدرش رفته؟

سید حسن خمینی: من بینا بینم؛

فردوسی پور: اما خب فکر کنم بیشتر ...؟

سید حسن خمینی: من واقعیت اینه که الان دیگر برای من زیاد تفاوت نمی کند. شما خودتم شاید به همین گرفتاری دچارهستید. واقعیتش اینه که خیلی دیگر برایم فرقی نمی کند. یعنی به خاطر رفاقتهای زیادی هم که با هر دو تیم داریم واقعا برایم خیلی تفاوتی نمی کند. من حس میکنم وقتی به شما می گویند مثلا پرسپولیسی هستی یا استقلالی هستی...

فردوسی پور: آره درک میکنم...

سید حسن خمینی: ولی واقعا میگویم؛ من الان هم با علی آقای دایی و خود آقای پروین، و هم از آن طرف، آقای امیر قلعه نوعی که با حضرتعالی هم خیلی رفیقه (خنده مجری و مصاحبه شونده)، واقعا باهمه این آقایان رفیقم و آنها هم خیلی به من محبت دارند.

فردوسی پور: جام جهانی فکر می کنید تیم ملی ما شانسی داره؟

سید حسن خمینی: خب، حالا همه به امید زنده اند. اگر قرار باشد به امید نباشد که نمی شود. واقعا در سئول کسی احتمال نمی داد که این نتیجه به دست بیاد؟ ولی خب به دست آمد. نفس حضور در جام جهانی خوب است و یک کار بزرگیه. انشاالله بازی های خوبی بکنند حالا اینکه بخواهند از گروه صعود بکنند بالاخره امیدواریم این اتفاق بیافته. ولی بهتر از آن این است که ایران تیم دست و پا بسته ای نباشند مثل آن عربستانی نباشد که از آلمان هشت تا گل خورد.

فردوسی پور:  بله بله. ماشاالله به تخته بزنیم اطلاعات خوبی هم دارید؛ یک زمان می توانید به عنوان کارشناس فوتبال هم بیائید در تلویزیون ...

سید حسن خمینی: چرا یک زمانی؟ همین امروز!

فردوسی پور: الان دیگه اوکی شد (خنده مجری و مصاحبه شونده)

فردوسی پور:  الان هم فوتبال را کماکان دنبال می کنید؟

سید حسن خمینی: نه به شدت سابق. من قبلا خیلی از بازی ها را به ورزشگاه  هم می رفتم. هم استادیوم آزادی و هم امجدیه؛ ولی الان کمتر.

فردوسی پور: چند ساله بودید؟ یعنی شما رو می شناختند؟ یا نه همین جوری به عنوان شخص عادی می رفتید؟

سید حسن خمینی: نه نمی شناختند؛ می رفتیم از پشت نرده ها، بلیط می خریدیم از شیب استادیوم آزادی پیاده می رفتیم بالا... نه نمی شناختند. کلا آن وقتها تعقیب بیشتر می کردم .الان به واسطه احمد و بعضا خبرایی که می شنوم نتایج را دنبال می کنم. برنامه شما را هم مقیدم  که آخر هاشو ببینم چون تا حدود ساعت دوازده و نیم خیلی نمی رسم؛ مطالعه داریم چرا که فردایش باید درس بدیم؛ ولی از آن ساعت به بعدش یک یکساعتی بعضا 90 را نگاه می کنم میخواهم خودم را تو زمان نگه دارم ... ولی بازی های تیم ملی را حتما سعی می کنم ببینم.

فردوسی پور: خب از این به بعد آیتم های خوب را بگذاریم دوازده و نیم به بعد واسه شما ها؟

سید حسن خمینی: آره مثلا از دوازده و نیم تا یک و نیم، یک ربع به دو بعضا خوبه ...این هفته هم زود تمام کردید؟

فردوسی پور: بله هفته قبل زود تمام کردیم به خاطر برنامه هفت بود...

سید حسن خمینی: آمدم دیدم تمام شده. از نظر اخلاقی هم به هر حال فضای فوتبالمان یک مقداری خوب نیست. من حالا واقعا نمی خواهم متهم بکنم، خبر هم ندارم، ولی به هر حال خبرها و مسائلی که اخیرا هم مطرح شد در حوزه مسائل پشت پرده فوتبال آنها را باید بررسی بکنند و ببینند آیا واقعا چه مقدار درست است؟

فردوسی پور: در مورد نقدپذیری، که متاسفانه در جامعه ورزشی ما وجود ندارد. نمونه بارزش را ما بارها در برنامه نود دیدیم ...

سید حسن خمینی: البته درجامعه ورزش ما نقدپذیری از بقیه حوزه های زندگی بیشتر است. یعنی باز تو اون مسئله خوبه، من البته بعضی موارد معتقدم زیاده روی هایی می شود یعنی هم به عنوان یک آدمی بیننده بیطرفی که نگاه میکنم ولی درصدی از آن  طبیعی است . اینجا وظیفه رسانه هاست ... مقداریش آرام آرام تمرین می کنیم یاد می گیریم همه با هم دیگه...

فردوسی پور: پس اشکالی نداره...

سید حسن خمینی: من یک بار دیگه هم به شما گفتم، چه اشکال دارد داوری های خارجی را هم مورد نقد قرار بدهید. به هرحال داور وقتی مورد نقد واقع می شود از نظر عصبی زیر فشار قرار می گیرد. یک بار هم داوری بازی های بزرگ دنیا را به نقد بگذارید ببینید واقعا در موارد زیادی، آنها هم اشتباه می کنند. خیلی سالهای قبل تو فینال جام جهانی بود، آن گل معروف اتفاق افتاد...

فردوسی پور: بله 66 انگلستان بود.

سید حسن خمینی: بله 66 انگلستان بود، یا  مثلا ضربه دستی که مارادونا زد در بازی با انگلستان، که خب اون اساسا پشتوانه سیاسی هم پیدا کرده بود... در آن جنگهای جزایر فالکلند.

فردوسی پور:  فالکلند ...

سید حسن خمینی: خب آنجاها هم داورها اشتباه می کنند. یعنی داور ایرانی احساس کند اگر اشتباه کرد یک فاجعه ای اتفاق نیفتاده... واقعا تماشاچی هم ببیند که داورهای درجه یک دنیا هم اشتباه می کنند.

فردوسی پور: آره اما اینجا دیگه بحث کارت به کارت کردن و غش کردن و اینها مطرح شد...

سید حسن خمینی: باید بصورت دقیق بررسی کرد نباید به راحتی اتهام زد. باید هم بررسی دقیق شود. شما یادتونه تیم یوونتوس اصلا سر همین مسئله یک بار سقوط کرد به دسته پایین تر.

فردوسی پور: بله...

سید حسن خمینی: البته موارد دیگر هم بوده تو جاهای دیگر این هم اتفاق افتاد وقتی یک چنین هزینه بالایی تو زمین رد و بدل می شود تیم دست یک با تیم دست دو چقدر قیمتهایش فرق میکند اگر مراقب نباشند که البته بهترین نوع مراقبت هم مراقبت رسانه هاست مراقبت افکار عمومی است. جامعه شناسان به آن میگویند کنترل نامحسوس جامعه نسبت به خودش. اگر واقعا این نظارت را برقرار بکنیم خودش بهترین نوع نظارت است. الان هم که از این حیث مطبوعات خیلی در فضای ورزشی آزادند...

فردوسی پور: متاسفانه جاهایی که پول باشد فساد هم به همراهش هست

سید حسن خمینی: این طبیعی است . این هم مثل همون  اصل در فوتبال  است که می گویند داوری هم جزء فوتبال است. این هم جزوی از فوتبال است. طبیعی است... ممکنه این موضوع برای هرمجموعه ای باشد. ولی باید مراقبت و کنترل شود.

فردوسی پور: حالا رفتیم سراغ فوتبال خارجی، به نظر می رسه فوتبال خارجی  را هم دنبال می کنید؟

سید حسن خمینی: نه خیلی جدی؛ نه الان. قدیما چرا بیشتر دنبال می کردم، الان کمتر می رسم.

فردوسی پور: رونالدو یا مسی؟ در این حد که دیگه دنبال می کنید که مثلا طرفداره کدامشان هستید؟

سید حسن خمینی: آره

فردوسی پور: کدومشون بیشتر؟

سید حسن خمینی: مسی

فردوسی پور: مسی؟ بعد بارسلون به طبع؟

سید حسن خمینی: نه خیلی فرقی بین اونها نیست

فردوسی پور: آها فقط مسی رو دوست دارید؟

سید حسن خمینی: رونالدو رو هم دوست دارم ولی...

فردوسی پور: اگر بخواهید بازیکن محبوبتان را بگید الان همان مسی؟

سید حسن خمینی: یک موقعی به نظرم تو اوجش رونالدینیو بهترین بازیکن دنیا بود. ما بازی های مارادونا  که در دوره پدرم  بود را خیلی ندیدیم  فقط فیلم هاش رو دیدیم. رونالدو هم خوب بود...

فردوسی پور: رونالدوی اورجینال؟...

سید حسن خمینی: آره رونالدوی برزیلی؛ اما رونالدینیو واقعا بعضی از حرکاتش با توپ خارق العاده بود...

فردوسی پور: پس کلا بازیکن فانتزی رو دوست دارید؟ تکنیکی؟ هرکی باشه که توپ رو رد کنه شما دوست دارید؟

سید حسن خمینی: کی بدش میاد؟

فردوسی پور: حالا خب خیلی ها هستند

سید حسن خمینی: شما خودت مسی یا رونالدو؟

فردوسی پور: من مسی... در این زمینه با هم تفاهم داریم.

سید حسن خمینی: انشاالله تو بقیه اش هم پیدا میکنیم.

فردوسی پور: بعد خیلی ممنون ما دیگه وقت شما  را نمی گیریم... فقط بچه ها اگه سوالی دارند بپرسند؟

در اینجا یکی از عوامل پشت صحنه می پرسد: بازی ماندگاری که تو ذهنشون هست را اگر الان بخواهند بگویند کدام بازی است؟ و در ادامه آقای فردوسی پور گفت: آها اگر یک بازی ماندگار هم تو ذهنتون هست را بفرمایید حالا چه ملی چه باشگاهی؟

سید حسن خمینی: از بازی های ایران؟

فردوسی پور: از بازی های باشگاهی بگوئید بهتر است...

سید حسن خمینی: اگر از بازی های باشگاهی بگویم آخه خیلی لو میره! از بازی های باشگاهی، حالا دو تا بازی بگویم یکی اون بازی استقلال-پرسپولیس که دو دو تمام شد، که به دعوا کشیده شد. و یکی هم اون سه هیچی که ناصر محمدخانی  که به استقلال زد. یکیشو از این ور گفتیم یکی هم از اون ور...

فردوسی پور: یکی شو که مساوی گفتید پس؟ پس این وری شد...(خنده مجری و مصاحبه شونده)

سید حسن خمینی: خیر؛ اون دو-دو شیرینیش از مساویش بیشتر از برد بود. چون دو هیچ عقب بودند بعد دو دو شدند...

فردوسی پور: بازی که ده نفره شد و سه–دو تمام شد را هم دیدید؟...

سید حسن خمینی: بازی ده نفره رو هم آره دیدیم... اونم یه بازی خوبی بود.

در پایان این گفتگو یادگار امام سالروز پیروزی انقلاب را به همه هم میهنان تبریک گفت و در باره برنامه خوب نود افزود: به هرحال برنامه خوبی است برنامه نود. شما به عنوان مجری و به عنوان اون کسی که در حقیقت برنامه رو هم اجرا میکنید قدر بدانید. بخصوص که شما یک ویژگی خوبی هم که دارید، حالا ازت تعریف کنم، اینکه معلومه که وقت می گذارید و معلومه که مسلط هستید. اطلاعات دارید. وقت می گذارید این خودش خیلی مهمی است. تا آنجایی که من اطلاع دارم از سلامت در کار خودتان بهره می برید و این یک سرمایه  مهمی است و این را هم قدر بدانید.

فردوسی پور: خیلی ممنون مرسی از لطف شما و از وقتی که گذاشتید...

سید حسن خمینی: انشاالله برنامه خوبی باشه به هر حال ما دلمان می خواست شب 22بهمن به نوعی مردم رو خوشحال کنیم انشاالله که خوشحال شده باشند

تاریخ و زمان انتشار: دو شنبه 21 بهمن 1392
نویسنده:
مرجع: پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران
آدرس: http://jamaran.ir/fa/NewsContent-id_36063.aspx